माघ २९,काठमाण्डौ। नेपालको राजनीतिक इतिहास सदैव सत्ता र जनताको बीचको संघर्षले भरिएको छ। शाही शासनदेखि पञ्चायत काल, बहुदलीय प्रणाली, र संघीय लोकतन्त्रसम्म, हरेक चरणमा नेताहरुले आफ्नो फाइदा र राजनीतिक प्रभुत्व स्थापित गर्न खेल खेलेका छन्। त्यसैबीच, जनता प्रायः दैनिक जीवनका आधारभूत आवश्यकतामा संघर्ष गर्न बाध्य भएका छन्। काम गर्ने अवसर, शिक्षा, स्वास्थ्य र खानपिनजस्ता सामान्य अधिकारहरू नेताहरुको राजनीतिक खेलको मूल्य चुकाउने माध्यम बनेका छन्।
पञ्चायतकालमा, राजनीतिक अधिकार सीमित हुँदा, जनताको आवाज दबाइयो। बहुदलीय लोकतन्त्र सुरु भए पनि दलगत प्रतिस्पर्धा र सत्ता संघर्षका कारण आम नागरिक अझै आफ्ना आधारभूत आवश्यकता पूरा गर्न संघर्षरत रहे। संघीय लोकतन्त्र आए पनि राजनीतिक गठबन्धन, आन्तरिक विवाद र दलभित्रको स्वार्थपूर्ण खेलका कारण जनता दैनिक जीवनमा कठिनाइ भोगिरहेका छन्।
नेपालको इतिहासले देखाएको छ, नेताहरुले आफ्नो सत्ता र फाइदामा ध्यान दिन्छन्, जनता परिणामस्वरूप भोकामरी र समस्यामा फस्छन्।” समसामयिक उदाहरणहरूमा पनि देखिन्छ कि नेताहरुको व्यक्तिगत लाभ र राजनीतिक गठबन्धनको गणितमा ध्यान केन्द्रित हुँदा जनताको भोगाइ दोस्रो प्राथमिकतामा पर्छ। सडक र सरकारी कार्यालयमा लामो पर्खाइ, रोजगारीको अभाव, स्वास्थ्य र शिक्षा पहुँचको असमानता यी सबै जनजीवनमा प्रत्यक्ष असर पार्छ।
यो स्थितिले स्पष्ट देखाउँछ,राजनीतिक नेतृत्वले आम जनतालाई ध्यान दिनुपर्दछ। जनता केवल राजनीतिक घोषणामा मात्र होइन, वास्तविक जीवनका आधारभूत आवश्यकतामा केन्द्रित नीतिको प्रतिक्षा गरिरहेका छन्। इतिहासले बारम्बार प्रमाणित गरेको छ—जब नेताहरु आफ्नो व्यक्तिगत शक्ति र फाइदामा मात्र केन्द्रित हुन्छन्, जनता भोक र अभावमा सीमित हुन्छन्।
-NEWS EXPRESS NEPAL
